عمران دانشگاه تهران میخونم؛ تا آذر دوازدهم اصلاً به شیمی دست نزده بودم.
مسیری که رفته
تا آذر دوازدهم، شیمی رو عملاً باز نکرده بودم و اون حسِ «دیگه دیر شده و جمع نمیشه» ولکنم نبود.
چیزی که یاد گرفته
چیزی که نجاتم داد کنار گذاشتن بقچهای خوندن بود، همهی درسها با هم جلو رفتن، تمرکز فقط روی مطالب مهم. زندگی اونقدرها هم جدی نیست، سخت نگیر.
با چی میتونه کمکت کنه
- شروع دیر یه درس خاص
- برنامهریزی چند درس همزمان
- کمکردن فشار روی خود
معمولاً اینموقعها در دسترسه
عصرهاآخر هفتهها